تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نوشتارهاى فقهى (فارسى) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧
عمل است به ترتيب زير : 5 . رمى جَمرهء عقبه ؛ يعنى سنگ زدن بر جَمره‌اى كه در آخر زمين منا به طرف مكّهء معظّمه قرار دارد . 6 . ذبح نمودنِ قربانى غير شتر و يا نحر كردن شتر . 7 . حَلْق ؛ يعنى سر تراشيدن و يا از موى سر و صورتْ قيچى كردن .

تنبيه

پس از تراشيدنِ سر و يا زدن موى آن ، همهء محرّمات احرام ، بر انسان ، حلال مىشود ، غير از عطر و مُجامعتِ زن . 8 . به مكّهء معظّمه آمدن و طواف حج را به‌جاى آوردن . 9 . دو ركعت نماز به قصد نماز طواف حج يا طواف زيارت به‌جا آوردن . 10 . در مابينِ صفا و مروه سعى نمودن . 11 . طواف نسا را به‌جا آوردن . 12 . دو ركعت نماز به قصد نماز طواف نساء انجام دادن . مجموعهء عمل‌هاى دوازده‌گانهء فوق ، به نام « حجّ تمتّع » ناميده مىشود ، كه با تمام شدن آن ، شخصِ زائر ، از عمل حج ، فارغ مىشود . و برخى از عمل‌هاى مزبور ، قابل پس و پيش شدن است كه تفصيل آن در فقه است .

حجّ افراد و قِران و عمرهء مفرده

مسئلهء 10 . براى كسى كه فاصلهء وطنش از مكّهء معظّمه ، كمتر از 96 كيلومتر است و نام او را مَكّى مىنامند ، دو عمل مستقل ، واجب است : حجّ ، و عمرهء مفرده . و حجّش داراى خصوصيّات زير است : 1 . حجّ وى ، بر دو نوع است : افراد ، و قِران ؛ و او در انتخاب هر يك مخيّر است كه با قصد ، تعيين نمايد ، مانند نماز ظهر و عصر . 2 . صورت هر دو حجّ ، مانند حجّ تمتّع است ، با اين فرق كه در آن‌ها قربانى ، واجب