كَرَمِكَ وَ سَعَةِ رَحْمَتِكَ ، وَ نَهْيِكَ إِيَّايَ عَنِ الْقُنُوطِ لَقَنَطْتُ بىپايانت نداشتم و مرا از نوميدى باز نمىداشتى ، با يادآورى گناهانم عِنْدَ ما أَتَذَكَّرُها . يا خَيْرَ مَنْ دَعاهُ داعٍ ، وَ أَفْضَلَ مَنْ رَجاهُ راجٍ .
نوميد مىشدم . اى بهترين كسى كه دعاكننده او را خواند و بزرگوارترين كسى كه اميدوار به دو اميد بندند ، اللَّهُمَّ بِذِمَّةِ الاسْلامِ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ ، وَ بِحُرْمَةِ الْقُرانِ أَعْتَمِدُ خداوندا ، به عهد اسلام به تو توسل مىجويم و به حرمت قرآن به تو إِلَيْكَ ، وَ بِحُبِّىَ النَّبِيَّ اْلأُمِّيَّ الْقُرَشِيَّ الْهاشِمِيَّ الْعَرَبِيَّ اعتماد دارم و به دوستى پيامبر امّى ، قرشى ، هاشمى ، عربى ، التَّهامِيَّ الْمَكِّيَّ الْمَدَنِيَّ أَرْجُو الزُّلْفَةَ لَدَيْكَ ، فَلا تُوحِشِ تهامى ، مكى و مدنى سوگند ، به عنايت تو اميدوارم ، پس به خطر مينداز اسْتيناسَ ايماني ، وَ لا تَجْعَلْ ثَوابي ثَوابَ مَنْ عَبَدَ سِواكَ ، دلبستگىايمانم را و پاداشم را همانند پاداش آنكس كه غير تو را پرستيده قرار مده ؛ فَإِنَّ قَوْماً امَنُوا بِأَلْسِنَتِهِمْ لِيَحْقِنُوا بِهِ دِمآئَهُمْ ، فَأَدْرَكُوا ما أَمَّلُوا ، زيرا مردمى كه به زبان ايمانآورندتا از شمشير اسلامجانبدر برند ؛ اينان به آرزوىخود رسيدهاند .
وَ إِنَّا امَنَّا بِكَ ، بِأَلْسِنَتِنا وَ قُلُوبِنا لِتَعْفُوَ عَنَّا ، فَأَدْرِكْنا ما أَمَّلْنا ، ما با دل و جان به تو ايمان آورديم تا از گناهانمان درگذرى و ما را به آرزويمان برسان وَ ثَبِّتْ رَجآئَكَ في صُدُورِنا ، وَ لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا ، و اميد خود را در قلبهاى ما ثابت فرما و و دلهايمان را پس از آنكه هدايت يافتيم به گمراهى ميفكن وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّاب . فَوَعِزَّتِكَ لَوِ و از سوى خودبر ما رحمت ارزانى دار كه تو بسيار بخشندهاى . به عزّت تو سوگند كه اگر
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 368
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٦٨