عَلى ظَهْري ، أَنْظُرُ مَرَّةً عَنْ يَميني وَ أُخْرى عَنْ شِمالي ، إِذِ بر دوش ، لحظهاى به راست و لحظهاى به چپ مىنگرم . در آن هنگام ، الْخَلآئِقُ في شَأْنٍ غَيْرِ شَأْني ، لِكُلِّ امْرِيءٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ آفريدگان هر يك سرگرم كار خويشند و از نگريستن به يُغْنيهِ ، وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ، ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ ، وَ وُجُوهٌ ديگران بىنياز ؛ گروهى شادمان و خندان و خرم و گروهى يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ ، تَرْهَقُها قَتَرَةٌ وَ ذِلَّةٌ . سَيِّدي عَلَيْكَ مُعَوَّلي غبار آلود و پريشانحال و خوار . سرورم اطمينان وَ مُعْتَمَدي وَ رَجآئي وَ تَوَكُّلي ، وَ بِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقي ، تُصيبُ و اميد و توكل و علاقهام به رحمت توست . تويى كه هركه را بِرَحْمَتِكَ مَنْ تَشآءُ ، وَ تَهْدي بِكَرامَتِكَ مَنْ تُحِبُّ ، فَلَكَ بخواهى مشمول رحمت خود مىكنى و هركه را دوست دارى با بزرگوارى ، راهنمايى فرمايى .
الْحَمْدُ عَلى ما نَقَّيْتَ مِنَ الشِّرْكِ قَلْبي ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلى تو را سپاس گويم كه دلم را از آلودگى شرك زدودى و زبانم را به ذكر بَسْطِ لِساني ، أَفَبِلِساني هذَا الْكآلِّ أَشْكُرُكَ ، أَمْ بِغايَةِ جُهْدي نامت گشودى . آيا با اين زبان ناتوان ، شكر تو را بجا آورم ؟ يا با همگى كوششم ، في عَمَلي أُرْضيكَ ، وَ ما قَدْرُ لِساني يا رَبِّ في جَنْبِ شُكْرِكَ ، رضاى خاطرت بدست آورم ؟ زبانم در برابر شكر تو چه ارزشى دارد ؟
وَ ما قَدْرُ عَمَلي في جَنْبِ نِعَمِكَ وَ إِحْسانِكَ ، إِلهي إِنَّ جُودَكَ و رفتار من در برابر نعمت و احسان تو چه ارزشى دارد ؟ خداى من ، بخشايش تو
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 371
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٧١