أَطْمَعَني في أَنْ أَسْئَلَكَ ما لا أَسْتَوْجِبُهُ مِنْكَ الَّذي رَزَقْتَني مرا به طمع درانداخت تا چيزى را كه شايستگى آن ندارم از تو مسئلت كنم ؛ چيزى را كه از سر رحمت مِنْ رَحْمَتِكَ ، وَ أَرَيْتَني مِنْ قُدْرَتِكَ ، وَ عَرَّفْتَني مِنْ إِجابَتِكَ ، روزى من كردى و از قدرت خود بر من نماياندى و از برآوردن خود به من شناساندى .
فَصِرْتُ أَدْعُوكَ امِناً ، وَ أَسْئَلُكَ مُسْتَأْنِساً ، لا خآئِفاً وَ لا وَجِلًا ، پس چنان شدم كه به آسودگى خاطر تو را مىخوانمو با حالانس بهتو - نه با حال ترس يا خوف .
مُدِلّاً عَلَيْكَ فيما قَصَدْتُ فيهِ إِلَيْكَ ، فَإِنْ أَبْطَأَ عَنّي عَتَبْتُ در آنچه از تو مىخواهم ناز جويم . پساگر آنآرزو دير برآيد از بِجَهْلي عَلَيْكَ ، وَ لَعَلَّ الَّذي أَبْطَأَ عَنّي هُوَ خَيْرٌ لي ، لِعِلْمِكَ سر نادانى از تو گله كنم و بسا كه آنچه از من به تأخير افتد به خير من باشد ؛ چه ، تو بِعاقِبَةِ اْلأُمُورِ ، فَلَمْ أَرَ مَوْلىً كَريماً أَصْبَرَ عَلى عَبْدٍ لَئيمٍ مِنْكَ بر پايانكارها آگاهى و من چون تو مولايىكريم نديدهام كه بر بندهاى لئيم چون من شكيباتر عَلَىَّ . يا رَبِّ إِنَّكَ تَدْعُوني فَأُوَلّي عَنْكَ ، وَ تَتَحَبَّبُ إِلَيَّ از تو بر من باشد . اى پروردگار ، همانا كه تو مرا مىخوانى و من از تو روى مىگردانم ، تو با من دوستى مىكنى فَأَتَبَغَّضُ إِلَيْكَ ، وَ تَتَوَدَّدُ إِلَيَّ فَلا أَقْبَلُ مِنْكَ ، كَأَنَّ لِيَ التَّطَوُّلَ و من باتو كينهورزى مىكنم ، تو با من مهر مىورزىو من از تو نمىپذيرم . گويا من بر تو منّت عَلَيْكَ ، فَلَمْ يَمْنَعْكَ ذلِكَ مِنَ الرَّحْمَةِ لي ، وَ اْلإِحْسانِ إِلَيَّ ، دارم و اين حال تو را از رحمت آوردن به من و احسان كردن به من وَ التَّفَضُّلِ عَلَيَّ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ ، فَارْحَمْ عَبْدَكَ الْجاهِلَ ، و تفضل به من از روى جود و كرمت باز نمىدارد ؛ پس به بندهء نادانت رحمت آور
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 335
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٣٥