مستحقّ آن در اقلّيّتاند ويا در آتشِ ديگراند ويا موقّت ومحدودند .
[ تفسير آيهء 25 - 26 ]
وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا االأْنْهَارُ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قَالُوا هَذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهاً وَلَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ . [ 25 ]
مخاطب در اين آية ، پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله وعالمان ودانشمندان وهمهء كساني هستند « 1 » كه توان درك وابلاغ خطاب خدا را به مردم دارند .
ومضمونِ خطاب ، آن كه : به كساني كه ايمان آوردهاند وعملهاى شايسته كردهاند ، مژده ده كه همانا براي آنان ، پس از مرگ ، در عالم برزخ ودر جهان ابدى ، پس از قيامت ، بهشتها وباغهايى است كه از زير ساختمان ودرختان آنها رودها وجوىها جارى است ؛ هر زمان كه از آن باغها ، از ميوهاى بدانها اهدا كرديد ، مىگويند : اين همان است كه از پيش در دنيا يا در همين جا ، مورد ارتزاق قرار گرفتيم . ويا اين ميوهجات ، تبلور وتجسّم همان عملها وانفاقاتى است كه در دنيا به ما روزى شد . ودر آن جا هر چه براي آنها بياورند ، متشابه است ؛ يعنى در اسم وعنوان مشابهِ نعمتهاى دنيا است ، هر چند در كمّ وكيف وسائر جهات ، از هم جدا هستند . ويا آن كه : همه مثل هماند در طراوت وزيبايى وخوشى رنگ وبو وطعم .
وآنان را در آن جا همسرانى پاكيزه است ؛ پاكيزه از : عادات زنانه ، نقصِ اندام ، امراض جسمي ، بدىِ اخلاق ، عجز در گفتار ، زشتى قيافه .
وآنها در آن جا خالد وجاوداناند . و « خلود » در لغت ، بقاى شئ بدون عروض تباهى وزوال در مدّتى طولانى يا ابدى است ؛ ودر اصطلاح قرآن وحديث ، دوام وابديّت است .
إِنَّ اللّهَ لَا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلًا مَا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ مَاذَا أَرَادَ
هامش
( 1 ) . در أصل : « است » .