درخت وحيوان وغيره است .
و « نِدّ » از حيث لفظ ومعنا ، مانند [ و ] مثل است .
آن كسى كه اين زمين را براي شما فرش كرد - يعنى از مجموع روى زمين ، مساحتى به مقدار كفايت را قابل زندگى واستراحت [ براي ] شما قرار داد ، هر چند مقدارى را نيز براي تأمين رفاه آسمان ، مملوّ از آب يا كوه ودرّه نمود ؛ وآسمان وكُرات جَوّى را كه نظير سقف مسكن شما است ، همانند اعضاى يك ساختمان ، بوسيلة نيروى جاذبه ، به هم مرتبط ومستحكم نمود - واز جوّ بالا سرتان ، آبى به صورت باران وبرف وتگرگ ، فرو ريخت .
پس به سبب آن ، از نتايج درختان وگياهان ، براي شما روزىِ خوراكى وپوشاكى - به نام ميوجات وحبوبات وسبزيجات - درآورد ؛ پس براي خدا شريكها وانبازها در الوهيت وربوبيّت وخالقيّت وطاعت قرار ندهيد ، در حالي كه مىدانيد وتوانِ درك اين را داريد كه احدى را قدرت اين أمور چهارگانه : گستردن زمين ، برپا داشتن آسمان ، فرود آوردن باران ، استثمار گياهان ، نيست .
بحث حديثي
امام سجّاد عليه السلام فرمود : « خداوند ، زمين را ملايمِ طبع شما ومناسب زندگى أجساد شما قرار داد ، نه با گرماى سخت كه شما را بسوزاند ونه با سرماى سخت كه بخشكاند ، نه خوشبوى فوقالعاده كه مغزتان را متلاشى ونه بدبوى سخت كه شما را هلاك سازد ، نه آن را بسيار نرم كه غرقتان كند ونه بسيار سخت چون فولاد كه ساختنِ خانه وكندن قبور ممكن نشود . با كمال متانت ، آن را آن چنان ساخت كه از آن سود بَريد وبر روى آن قرار گيريد وپيكرهايتان بر آن استوار گردد وبراي أهداف زندگيتان رام گردد ؛ واز اينرو ، آن را فراش ناميد . وآسمان را سقفي محفوظ در بالاى سرتان قرار داد ، كه خورشيد وماه وستارگانش بچرخد .
وباران را از بالاى سرتان ، از آن جا كه بر تپّهها وقلّهء كوهها وبلندىها وپستىها فرو ريزد ، نازل نمود . سپس آن را به باران ريز ودرشت وسخت وشديد
تفسير مبسوط — صفحة 45
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٥