گرفته است ، گفته مىشود . البتة براي آسمان معاني ديگرى نيز گفته شده كه در اينجا مجال ذكر آنها نيست . اين اجرام فضايى شامل تمام كرات ثابت وساير جوّ زمين مىشود كه منظومه شمسي يكى از آنهاست . اگر شما در شب مهتابى - كه آسمان صاف وآبى وخالى از هر گونه ابر وغبار است - به آن بالا نگاه كنيد ، فضايى آكنده از أجسام نوراني مىبينيد كه چندين برابر آن با چشم غير مسلح وعادى شما ديده نمىشوند وبسيارى ديگر نيز حتى از ديد قوىترين تلسكوپهاى جهان پوشيده است ؛ ولى آيا هيچ از خود پرسيدهايد كه چگونه در اين مسير پر ترافيك فضايى ، برخورد وتصادمى ميان اين كرات پيش نمىآيد ، وطي ميليونها سال ، هر يك در مدارى مشخص وطبق نظم وقانونمندى خاص در آن فضاى بىكران در گردشاند وتا آن گاه كه خواست الهى باشد ، به همين وضعيت باقي خواهند بود . اين درست همان مسألهاى است كه قرآن روى آن انگشت گذاشته وبه اين صورت بيان نموده است :
خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا .
ستون نامرئى آسمانها چيست ؟ بشر از هزار وچهارصد سال قبل اين آية را مىخواند ونمىدانست كه منظور از اين ستون نامرئى چيست وبه احتمال در بارهء آن ، چيزهايى مىگفت ، ولى وقتي قوه جاذبه كشف شده وپرده از روى اين پديده عجيب خلقت برداشته شد ، به معناى اين آية پى برد كه منظور از اين ستون نامرئى همان قوه جاذبه است . بدين ترتيب ، در مىيابيم كه چگونه اين ستون نامرئى هر يك از اين اجرام عظيم ونوراني را در مدار وفاصله معينى از ستاره ديگر طي ميلياردها سال نگه داشته ودر مسير مداوم خويش برخورد وتصادمى پيش نمىآيد . ولى اين وضع تا كىادامه خواهد يافت ؟
قرآن كريم ، در سورهء انفطار فرو ريختن ستارگان وبه هم ريختن اين نظم دقيق را از علائم ونشانههاى روشن قيامت معرفى مىكند .
إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ . . . ؛ « 1 »
هامش
( 1 ) . سورهء انفطار ، آيهء 1 - 2 .