حتماً از درختى بدمنظر و بدطعم و بدبو كه زقّوم است خواهيد خورد .
پس از شدّت گرسنگى شكمها را از آن پر خواهيد كرد .
( آيهء 54 و 55 ) ( فَشرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ * فَشرِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ )
تفسير :
پس روى آنچه خورديد آب جوشان خواهيد نوشيد .
در حديث است كه عذاب گرسنگى بر جهنميان گمارند تا شكمهاى خود را از زقّوم پر سازند . بعد از آن تشنگى بر آنها غلبه كند ، كه حميم بر آنها عرضه دارند و بسيار از آن بياشامند .
پس همانند شتران عطشزده مىنوشيد .
هُيام - به ضم هاء - دردى است شبيه به استسقا كه شتر را عارض مىشود و به جهت آن هر چند آب مىخورد سير نمىشود تا هلاك مىگردد و به اين شتر اهيم يا هيماء گويند و جمع آن هيم است .
( آيهء 56 ) ( هذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدّينِ )
تفسير :
اينها كه بيان شد پذيرايى ابتدايى از تكذيبكنندگان رسالت و معاد در روز جزاست ، يعنى همانطور كه در اوّل ورود مهمان براى پذيرايى او چيزى مختصر و ابتدايى مىآورند تا بعد به طور مفصل از او پذيرايى كنند ، اين جا هم بر سبيل سرزنش فرمايد كه زقّوم و حميم براى مكذبان به منزلهء پذيرايى ابتدايى باشد و عذاب شديد عظيم بعد از آن خواهد بود .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 94
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٩٤