كرديم . بارى كه سنگينى آن گويى پشتت را شكسته بود .
و نامت را براى عظمت ذات تو بالا برديم تا در پهنهء گيتى و ملأ اعلى ذكر شود و قرين نام اللَّه گردد و شهادت به توحيد الهى با شهادت به رسالت توأم گردد . و نامت به تدريج فراگير كره زمين باشد و در آخرت مقام محمود داشته باشى .
[ سختى و آسانى دنيا ]
( آيهء 5 و 6 ) ( فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا * إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا )
تفسير :
پس بدان كه مسلَّماً با هر دشوارى آسانيى هست .
آرى با هر دشوار آسانيى هست .
روزى پيغمبر صلى الله عليه و آله از خانه بيرون آمد خوشحال و خندان ، و مىفرمود :
لَنْ يَغْلِبَ عُسْرٌ يُسْرَيْنِ ؛
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا . « 1 »
[ لزوم دعا و عبادت ]
( آيهء 7 و 8 ) ( فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ * وَ إِلَى رَبّكَ فَارْغَب )
تفسير :
پس هرگاه از ابلاغ رسالت فارغ شدى در عبادت خدا كوشش نما .
از حضرت صادق عليه السلام روايت شده : معنى آيه اين است كه اى پيغمبر چون فارغ شدى از تبليغ رسالتت ، پس نصب كن على عليه السلام « 2 » را [ براى خلافت و جانشينى خود ] .
و لذا در بعضى از قراءات فَانْصِبْ ( بكسر صاد ) خواندهاند و قرائت مشهور فَانْصَبْ ( بفتح صاد ) است .
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 5 ، ص 509 .
( 2 ) . تفسير برهان ، ذيل آيهء شريفه .