و در حديثى از حضرت صادق عليه السلام وارد است :
فَإذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ عَلَمَكَ ، وَأَعلِنْ وَصيَّكَ . . .
اثبات لزوم نصب امام از طرف خدا در كمال وضوح است ؛ زيرا جميع ادلّهاى كه دلالت مىكند بر وجود نصب پيغمبر ، دلالت مىكند بر وجوب نصب امام ؛ به اعتبار آن كه امامت ادامهء نبوّت است ، پيامبر مؤسس است و شرايع و احكام و اوامر و نواهى را از جانب خدا مىآورد و امام بايد به نيابت او ، آنها را بيان و حفظ و باقى بدارد .
وَ إِلَى رَبّكَ فَارْغَب : و به سوى پروردگارت رغبت كن .
از حضرت باقر و صادق عليهما السلام روايت شده است :
فَإذَا فَرَغْتَ مِنَ الصَّلاةِ الْمَكْتُوبَةِ فَانْصَبْ إلى رَبِّكَ فِى الدُّعَاءِ ، وَارْغَبْ إلَيْهِ فِى المسألة يُعطك
: چون از نماز واجب فارغ شدى ، جدّ و جهد نما در دعاى به درگاه پروردگار خود و رغبت كن در سؤال ، عطا فرمايد تو را . « 1 » و بنا بر اين كه مربوط به نصب امام باشد احتمالًا معنى آيه اين است : و به جانب پروردگارت رغبت كن و خود را از اين سراى فانى به دار الخلود رسان .
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 5 ، ص 509 و تفسير برهان ، ذيل آيهء شريفه .