تفسير :
و امّا كسى كه نامهء عمل او از پشت سرش به دست چپ او داده شود ؛
پس او به زودى با فرياد ، مرگ خود را خواهد طلبيد !
و در آتش افروخته وارد مىشود و مىسوزد .
در بحار از حضرت صادق عليه السلام روايت نموده :
چون روز قيامت شود نامهء عمل را بديشان دهند و گويند : بخوان كتاب خود را .
پس بنده متذكر مىشود آنچه را كه به جا آورده است در دنيا ، به گونهاى كه گويا همان ساعت آن را به جا آورده باشد . « 1 » ( آيهء 13 - 15 ) ( إِنَّهُو كَانَ فِى أَهْلِهِى مَسْرُورًا * إِنَّهُو ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ * بَلَى إِنَّ رَبَّهُو كَانَ بِهِى بَصِيرًا )
لغت :
يحور فعل مضارع به معنى باز مىگردد و مصدر آن « حَور » به معنى رجوع .
تفسير :
زيرا او در دنيا ميان كسان خود با غفلت از آخرت به مال و جاه مسرور و شادمان بود .
او مىپنداشت كه هرگز به سوى خداوند باز نمىگردد و زنده شدن بعد از مرگ و معاد را باور نداشت .
آرى باز مىگردد ، همانا پروردگارش همواره به حال و اعمال او بيناست و او را به محشر خواهند آورد و جزا و سزا به او خواهند رسانيد .
( آيهء 16 - 19 ) ( فَلَآ أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ * وَ الَّيْلِ وَ مَا وَسَقَ * وَ الْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ * لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ )
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 7 ، ص 315 .