تفسير :
بى ترديد نيكان در آخرت در نعمتى فراواناند كه باقى است و دائماً در تزايد است .
و بىشك بدكاران كه منكر قيامتاند در جهنمى سوزانند .
روز جزا در آن وارد مىشوند و حرارت آن را مىچشند و مىسوزاند .
و هرگز آنها از آن غايب نباشند . يعنى از جهنّم خارج نشوند و در آن مخلّد باشند .
روايت شده است كه فضيل هرگاه اين آيه را مىخواند ، مىگفت :
مَا أشَدَّهَا مِنْ آيَةٍ عَلَى الغَافِلينَ
: سختترين آيه بر غافلان اين آيه است . « 1 » وَ مَآ أَدْرَلكَ . . . : و تو چه مىدانى روز جزا و حساب چيست ؟
باز تو چه مىدانى كه روز جزا و حساب چيست ؟
تكرار ، جهت تعجّب و عظمت شأن آن روز است .
يعنى كنه و حقيقت آن را هيچ كس نداند و علم هيچ عالمى و فهم هيچ كسى به آن نرسد .
يا تو چه مىدانى آن چيزى را كه در روز جزا از انواع نعم براى اهل بهشت است ؟ و چه مىدانى آن چيزى را كه در آن روز از اصناف عذاب براى اهل جهنّم است ؟
يَوْمَ لَاتَمْلِكُ . . . : روزى كه هيچ كس نسبت به ديگرى قادر به انجام كارى نخواهد بود و فرمان در آن روز تنها از آنِ خداوند است .
يعنى هيچ كس نتواند كه به قوّت و قدرت خود نفعى به كسى رساند و يا از او عذابى را دفع كند ، و حكم و فرمان در آن روز در جزا و ثواب و عفو و عذاب مخصوص خداوند است ، و بدون اذن او هيچ كس نتواند براى كسى شفاعت نمايد .
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 10 ، ص 174 .