( آيهء 46 ) ( كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُواْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَلهَا )
لغت :
ضحى يعنى اوّل روز و هاء در آخر آن به گفتهء برخى از ادبا زائده است .
تفسير :
گويى آنها روزى كه قيامت را مىبينند چنين مىپندارند كه در دنيا يا در طول عالم برزخ يا در مجموع دنيا و برزخ جز شامگاهى يا صبحگاهى درنگ نكردهاند .
يعنى از هول آن روز مدّت زندگى خود را فراموش مىكنند و چنان مىپندارند كه نبودند در دنيا ، مگر شبانگاه يا چاشتگاهى .
يا در مقابل ابديت عالم آخرت به نظرشان چنين خواهد آمد .
تفسير روان (فارسى) — صفحه 385
پدیدآورندگان: الشيخ علي المشكيني
ص۳۸۵