[ پاداش اهل بيت ( عليهم السلام ) در بهشت ]
تفسير :
و غذاى خود را با علاقه ( و نياز ) به آن و از روى محبت خدا به فقير و يتيم و اسير انفاق مىكنند ( و با ايثار آنان را بر خود مقدم مىدارند ) .
و زبان حالشان و ضميرشان هنگام اطعام اين است كه : جز اين نيست كه ما شما را براى رضاى خدا اطعام مىكنيم و غذاى خود را به شما مىدهيم ، از شما پاداش و سپاس و تشكر نمىخواهيم .
اين آيات شريفه ، دستور و سرمشق بزرگى است براى كسانى كه بخواهند به اطعام براى رضاى خدا مقام عالى و قرب الهى را دريابند . و لذا حضرت صادق عليه السلام فرمايد : اين آيه جارى است در حق هر مؤمنى كه مسكين و يتيم و اسير را براى رضاى خدا اطعام نمايد .
إِنَّا نَخَافُ . . . : حقّاً كه ما از پروردگارمان در روزى كه به شدّت سخت و هولناك ، و چهرهها در آن عبوس و گرفته است مىترسيم .
رضاى خدا و ترس از روز قيامت باعث شده كه اين عمل را انجام دهيم .
( آيهء 11 - 14 ) ( فَوَقَلهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَ لِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّلهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا * وَ جَزَلهُم بِمَا صَبَرُواْ جَنَّةً وَ حَرِيرًا * مَّتَّكِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَآلِكِ لَايَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَ لَازَمْهَرِيرًا * وَ دَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِللُهَا وَ ذُلّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا )
تفسير :
پس خداوند آنان را از شرّ آن روز نگه داشته و آنان را با خوشى و شادابى و شادمانى رو به رو خواهد ساخت .
و آنها را در برابر صبرشان بر اداى واجبات و ترك محرّمات و طعام دادن در راه خدا در حين احتياج به آن ، بهشتى برين و ( لباس ) ابريشمى نازنين پاداش خواهد داد .