كه در آن بهشت تكيهكنندگان بر پشتىها و تختها قرار گيرند ، در آن جا نه شدّت گرمايى بينند و نه شدّت سرمايى .
و در حالى كه سايههاى درختان آن بر سر آنها نزديك و گسترده است و ميوههاى چيدنىاش به آسانى فرود آمده و در اختيار آنان است .
يعنى چيدن ميوههاى آن آسان باشد و هيچ چيز مانع آن نشود ؛ بلكه به هر وجه كه خواهند ، به سهولت آن را چينند ، ايستاده و نشسته و خوابيده .
( آيهء 15 - 18 ) ( وَ يُطَافُ عَلَيْهِم بَانِيَةٍ مّن فِضَّةٍ وَ أَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا * قَوَارِيرَاْ مِن فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا * وَ يُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا * عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا )
تفسير :
و بر دور آنها جامهايى از نقره و تُنگهايى بلورين گردانيده مىشود .
ظرفهاى بلورين كه جوهرش از نقره است كه بهشتيان يا خادمهاى آنان آنها را به هر اندازه كه خواسته باشند اندازهگيرى كردهاند . يا به هر كس فراخور او جامى دهند كه بدان سيراب گردد و در آن ظرف زياده و نقصان نباشد ، و شرب به اين طريق بسيار مطلوب است ؛ زيرا به مقدار حاجت است بىزياده و نقصان .
و در آن بهشت از جامى نوشانده مىشوند كه آميزهء زنجبيل خوشبوست .
يعنى بياميزند به زنجبيل بهشت كه بسيار طربآرنده و لذّتبخشنده است ، و اين غير زنجبيل دنياست .
از ابن عباس نقل شده است : هر چه خداى تعالى در قرآن از آنچه در بهشت است ياد كرده و آن را نام برده ، مثل آن در دنيا نيست ، و لكن او سبحانه آن را به اسمى كه در دنيا معروف ومشهور است نام نهاده است .
و آن شراب از چشمهاى است در آن جا ، كه از گوارايى و لذّت و سرعت هضم ، سلسبيل
تفسير روان (فارسى) — صفحة 348
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٤٨