ناميده مىشود .
( آيهء 19 - 21 ) ( وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَ نٌ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنثُورًا * وَ إِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَ مُلْكًا كَبِيرًا * علِيَهُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّواْ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَ سَقَلهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا )
تفسير :
و بر گِرد آنها پسرانى جاودانى ( در طراوت و نوجوانى ) و دستبند و گوشوارهدار ( به خدمت آنان ) مىگردند كه چون آنها را ببينى پندارى مرواريدى غلتان و پراكندهاند .
و چون آن جا را ببينى نعمتى فراوان و ملكى بزرگ خواهى ديد .
و بنا به قولى « ملك كبير » نفوذ مشيّت و اراده است كه هر چه خواهد ايجاد آن براى او يا وجود آن ميسَّر باشد .
بر اندام آن بهشتيان جامههايى است سبز رنگ از ابريشم نازك و ضخيم ، و با دستبندهايى از نقره آرايش شوند .
و پروردگارشان آنها را شرابى پاك و پاككننده از همهء كدورات بنوشاند .
در منهج الصادقين از حضرت صادق عليه السلام روايت شده است :
چون مؤمن ، شراب طهور بياشامد ، از هر چه ماسوى اللَّه است منصرف و به كلّى متوجه مولى شود . « 1 » و اين منتهاى درجات صديقان است .
و لذا سقى را به رب نسبت داده است و به آن ، ثوابهاى ابرار را ختم نمود .
( آيهء 22 ) ( إِنَّ هذَا كَانَ لَكُمْ جَزَآءً وَ كَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُورًا )
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 10 ، ص 110 .