و آخرت را كه باقى و ابدى است وامىگذاريد و رها مىكنيد !
( آيهء 22 - 25 ) ( وُجُوهٌ يَوْمَلِذٍ نَّاضِرَةٌ * إِلَى رَبّهَا نَاظِرَةٌ * وَ وُجُوهٌ يَوْمَلِذِ بَاسِرَةٌ * تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ )
تفسير :
در آن روز چهرههايى خرم و شادان و شاداب است .
به چشم دل به سوى پروردگار خود و به ديدهء سر به تجلّى و ظهور آثار جمال و جلال او نگاهكننده و نظارهگرند .
ابن بابويه رحمه الله از على بن موسى الرضا عليه السلام روايت كرده كه در فرمايش الهى : وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ * إِلَى رَبّهَا نَاظِرَةٌ ، فرمود :
مُشْرِقَةٌ تَنتظرُ ثوابَ رَبّها
، يعنى نورانى است و منتظر ثواب پروردگار خود هستند . « 1 » و گفته شده : چون به براهين عقليه و نقليه ثابت شده كه ذات سبحانى از جسميت و عوارضات آن منزّه و متعالى است بنابراين آيهء شريفه به تقدير مضاف مىباشد ، يعنى
« إلى ثَوَابِ رَبِّهَا ناظرة »
كه مراد نعيم بهشتى است و اين گونه تقدير در كلمات قرآنى شايع است .
وُجُوهٌ يَوْمَلِذٍ . . . : و چهرههايى در آن روز به شدّت عبوس و در هم كشيدهاند .
مىدانند كه مورد عذابى كمرشكن و بسيار سخت ( يا داغى آتشين بر بينى ) قرار خواهند گرفت .
( آيهء 26 - 30 ) ( كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِىَ * وَ قِيلَ مَنْ رَاقٍ * وَ ظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ * وَ الْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ * إِلَى رَبّكَ يَوْمَلِذٍ الْمَسَاقُ )
هامش
( 1 ) . نور الثقلين ، ج 5 ، ص 464 و 465 به نقل از عيون اخبار الرضا تأليف ابن بابويه .