تفسير :
و آنان كه بر سر شهادتهاى خود در مقام تحمّل شهادت ( يعنى پذيرفتن اين كه شاهد مطلبى مانند اداى دين كسى به كسى باشند ) و اداى شهادت ايستاده و استوارند ؛
لزوم اين دو به خاطر آن است كه در اقامهء شهادت ، احياى حقوق ، و در اخفاى آن ، تضييع و ابطال آن است .
( آيهء 34 ) ( وَ الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ )
تفسير :
و آنان كه بر نمازشان از نظر رعايت حال واجب و مستحب و كامل بودن اجزاء و شرايط مواظبت مىكنند ؛
در آياتِ 23 تا 34 نُه صفت براى نمازگزاران كه در آيهء 22 ياد شده بود ذكر شد .
و ذكر نماز در افتتاح اين آيات و اختتام آن ، شايد براى فضل و شرف اين عبادت بر ساير عبادات بدنيه و ماليه باشد .
از حضرت رضا عليه السلام مروى است كه :
حافظان نماز ، شيعيان ما هستند كه در هر شبانهروز به پنجاه و يك ركعت نماز قيام مىنمايند و آن را حفظ كنند . « 1 » زراره از حضرت باقر عليه السلام روايت كند :
مراد فريضهء يوميه ( نمازهاى پنجگانه ) است ، هر كه آن را در وقت خود بگذارد و حال آن كه عارف باشد به حق آن ، و غير آن را بر آن اختيار نكند ، حق تعالى براى او براتى بنويسد بدين مضمون كه : هرگز او را عذاب نكند . و هر كه آن را در غير وقت بگذارد و غير آن را بر آن اختيار نمايد ، خدا اگر خواهد او را عذاب فرمايد ، و اگر خواهد عفو نمايد . « 2 »
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 10 ، ص 12 .
( 2 ) . مدرك ياد شده ، ص 12 .