[ عاقبت طغيان و لهو و لعب در قيامت ]
تفسير :
ما تواناييم بر اين كه به جاى اين مشركان انسانهايى بهتر آنها را بياوريم ( يعنى آنها را هلاك كنيم و به جاى آنها بهتر از آنها را بياوريم ) و ما هرگز در انجام ارادهء خود مغلوب نمىشويم .
پس وقتى كه ارادهء عذاب كنيم ، چگونه بر ما سبقت توانند گرفت و ما را عاجز توانند ساخت ؟ !
( آيهء 42 ) ( فَذَرْهُمْ يَخُوضُواْ وَ يَلْعَبُواْ حَتَّى يُلقُواْ يَوْمَهُمُ الَّذِى يُوعَدُونَ )
تفسير :
پس بعد از اتمام حجّت و عدم قبول آنها ، آنان را رها كن تا در گرداب طغيان و حقناپذيرى خود فرو روند و بازى كنند تا روزى كه به آنها وعده داده مىشود - يعنى روز قيامت - را ملاقات نمايند .
( آيهء 43 و 44 ) ( يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ يُوفِضُونَ * خشِعَةً أَبْصرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَ لِكَ الْيَوْمُ الَّذِى كَانُواْ يُوعَدُونَ )
لغت :
اجداث جمع « جَدَث » به معنى قبرها . نُصُب جمع « نَصْب » و آن به معنى چيزى كه به عنوان علامت يا براى معبود بودن در جايى نصب شده است .
تفسير :
روزى كه از قبرهاى خود شتابان بيرون مىآيند گويى به سوى نشانهاى نصب شده به سرعت حركت مىكنند . مانند لشكر پراكندهاى كه عَلَم خود را قائم ببينند و به جانب او شتاب كنان بروند .