[ آگاهى خداوند از دلها ]
تفسير :
البته كسانى كه از پروردگارشان در نهان و خلوت از ، و نهان بودن عذاب از نظرشان ، مىترسند و به اين خاطر از گناهان مىپرهيزند و واجبات را انجام مىدهند براى آنها آمرزش گناهان و پاداش بزرگ كه نعمتهاى بهشت است مىباشد .
( آيهء 13 ) ( وَ أَسِرُّواْ قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُواْ بِهِ إِنَّهُ عَلِيمُ بِذَاتِ الصُّدُورِ )
تفسير :
و گفتارتان در بارهء پيامبر صلى الله عليه و آله ، يا مطلق گفتارتان را در سينهء خود پنهان داريد يا آشكار سازيد ، حتماً خداوند به آنچه در سينهها مىباشد قبل از آن كه به زبان آيد داناست .
( آيهء 14 ) ( أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ )
اعراب :
من خلق فاعل يعلم و مفعول آن در تقدير است .
تفسير :
آيا كسى كه آفريده است نمىداند ؟
( استفهام تقريرى است ) يعنى البته خدا سرائر و ضمائر بندگان را مىداند و علم الهى به تمام جزييات و كليات سرائر و ضماير بندگان ، احاطه دارد و هيچ چيز از دره تا ذره بر او مخفى نيست . زيرا كسى كه صاحب انديشه و قدرت انديشيدن او را آفريده ، انديشههايش را نيز مىداند و او باريكبين و لطيف و آگاه و خبير است .