اعراب و لغت :
الدنيا صفت السماء است . مصابيح جمع « مصباح » به معنى چراغ ، و رجوم جمع « رَجم » و آن چيزى است كه به وسيلهء آن چيزى را دور مىكنند .
[ حفظ آسمان از شياطين ]
تفسير :
و به يقين ما آسمان نزديكتر به شما را با چراغهايى از ستارگان زينت بخشيديم و آنها را وسيلهء رجم و راندن شياطين قرار داديم و براى شياطين در آخرت عذاب آتش فروزان آماده نمودهايم .
[ شدّت عذاب براى كافران ]
( آيهء 6 و 7 ) ( وَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ * إِذَآ أُلْقُواْ فِيهَا سَمِعُواْ لَهَا شَهِيقًا وَ هِىَ تَفُورُ )
لغت :
شهيق يعنى صداى نفس كشيدن شخص اندوهناك .
تفور فعل مضارع ، يعنى مىجوشد و فوران مىكند .
تفسير :
و براى كسانى كه به پروردگارشان كفر ورزيدند عذاب جهنّم است و آن بد جاى بازگشتى است .
چون در آن افكنده شوند از آن صداى دلخراش نفس كشيدن او كه كفّار را در خود فرو مىبرد بشنوند در حالى كه پيوسته در جوش و فوران است يعنى آنها را در خود مانند گوشتى كه در ديگ بجوشد بالا و پايين مىبرد .