سورهء منافقون
[ دروغگويى و قسم دروغ منافقان ]
( آيهء 1 ) ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِذَا جَآءَكَ الْمُنفِقُونَ قَالُواْ نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنفِقِينَ لَكذِبُونَ )
اعراب :
در هر سه مورد إنّ به كسر همزه است .
تفسير : .
هنگامى كه منافقان نزد تو آيند ( كه از جملهء آنان عبد اللَّه بن ابَى باشد ) مىگويند : گواهى مىدهيم كه تو حتماً پيامبر خدا و فرستادهء اويى ! و خدا مىداند كه تو پيامبر اويى - زيرا او خود تو را به پيامبرى برگزيده است - و هم خدا گواهى مىدهد كه منافقان در گواهى خود به پيامبرى تو دروغ مىگويند . يعنى در دل پيامبرى تو را قبول ندارند ، پس اين كه مىگويند : به پيامبرى تو شهادت مىدهيم ! ( يعنى در دل هم قبول داريم ) دروغ است ، يعنى