كلامى است كه مطابق واقع نيست .
تنبيه : آيه دالّ است بر آن كه حقيقت ايمان به قلب است ، و اشعار دارد بر آن كه هر كهچيزى گويد و بر خلاف آن اعتقاد داشته باشد ، كاذب است .
ايمان عبارت است از اقرار به زبان و اعتقاد به قلب و عمل به جوارح و اعضاء : هر كه هر سه را دارا باشد مؤمن ، و هر كه هر سه را فاقد باشد كافر ، و هر كه اقرار به لسان دارد و اعتقاد قلبى ندارد منافق ، و هر كه اقرار لسانى و اعتقاد قلبى دارد ؛ لكن در عمل مقصر است ، فاسق باشد .
( آيهء 2 ) ( اتَّخَذُواْ أَيْمنَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّواْ عَن سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ سَآءَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ )
لغت :
أيمان جمع يمين به معنى سوگندها ، و جُنّة به معنى وسيلهء دفاع مانند سپر است .
تفسير :
سوگندهاى خود را كه به دروغ ياد مىكنند يا شهادت و گواهى دادن خود را كه در تأكيد به منزله سوگند است سپر ساختهاند ( تا به سبب آن از كشته شدن يا اسير شدن ايمن باشند و بر آنها حكم كافر اجرا نگردد همانطور كه در جنگ ، سپر را وسيله و آلت حفظ خود قرار مىدهند ) پس از راه خدا اعراض كرده و مردم را نيز از آن با القاى شبهات باطله و فريبدهنده باز داشتهاند . به راستى زشت است آنچه انجام دادند يا مىدهند .
( آيهء 3 ) ( ذَ لِكَ بِأَنَّهُمْ ءَامَنُواْ ثُمَّ كَفَرُواْ فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَايَفْقَهُونَ )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 196
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٩٦