سورهء حديد
[ تسبيح موجودات ]
( آيهء 1 ) ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِى السَّموَ تِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ )
تفسير :
آنچه در آسمانهاست از فرشتگان و خورشيد و ماه و ستارگان و غيره و آنچه در اين زمين است از حيوانات و نباتات و جمادات و غيره ، هر يك به زبان خويش خدا را تسبيح گفتند و او مقتدر شكستناپذير و داراى اتقان صنع در تكوين و تشريع است .
در تسبيح موجودات ، دو قول است :
1 - تسبيح حالى و تكوينى ، يعنى هر موجودى به لسان حال دلالت مىكند بر وجود صانع حكيم ، كه ايجاد و ابداع فرموده آنها را و به زبان بىزبانى فقر ذاتى خود و غناى ذاتى خالق خود را گويا هستند .
قول دوم : تسبيح مقالى و ارادى ؛ آن كه هر طبقهاى از حيوان و نبات و جماد داراى شعور و ادراك هستند ، و هر گروه به زبانى ذات احديّت الهى را تسبيح مىكنند . چنانچه