نيكوكاران را اين گونه پاداش مىدهيم كه به ابراهيم پاداش داديم .
همانا او از بندگان با ايمان ما بود .
( آيه 112 ) ( وَ بَشَّرْنهُ بِإِسْحقَ نَبِيًّا مّنَ الصلِحِينَ )
تفسير :
و او را به فرزندى به نام اسحاق كه پيامبرى از شايستگان بود بشارت داديم يا در حالى كه مقدَّر شده بود كه پيامبر و از جملهء شايستگان و ستودگان باشد بشارت داديم .
نكته : ذكر صفت ثانيه ( صلاح ) به جهت ترغيب بندگان است به صلاح ؛ زيرا حضرت اسحاق با وجود جلالت قدر و رفعت منزلت كه پيامبرى باشد ، به صفت صلاحيت ، ممدوح گشته ، پس فلاح ، فرع صلاح ؛ و كمال و تكميل ، متفرع بر آن است .
( آيه 113 ) ( وَبرَكْنَا عَلَيْهِ وَ عَلَى إِسْحقَ وَ مِن ذُرّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَ ظَالِمٌ لّنَفْسِهِى مُبِينٌ )
تفسير :
و بر او و بر اسحاق بركت داديم و انبيا را از اولاد آنها قرار داديم و به آنها كتاب و شريعت داديم .
وَ مِن ذُرّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَ ظَالِمٌ لّنَفْسِهِ مُبِينٌ : و از اولاد آن دو برخى نيكوكار و برخى بر خويشتن ستمكارى آشكارند كه به كفر و معصيت آلوده هستند ؛ يعنى از نسل ايشان هم مؤمن نيكوكار و هم كافر بدكردار هست .
آيهء شريفه تنبيه است بر آن كه نسب را در هدايت و ضلالت اثرى نيست و ظلم و عقاب اولاد به آباء و اجداد سرايت نمىكند و سبب نقص و عيب ايشان نمىگردد ؛ زيرا خودِ گناهكار به بدى فعل خود عقاب مىشود نه پدر او يا پسر او .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 85
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٨٥