داستان حضرت موسى و حضرت هارون عليهما السلام
[ داستان حضرت موسى و هارون ( عليهما السلام ) ]
( آيه 114 - 122 ) ( وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَى مُوسَى وَ هرُونَ * وَنَجَّيْنهُمَا وَ قَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ * وَ نَصَرْنهُمْفَكَانُواْ هُمُ الْغلِبِينَ * وَ ءَاتَيْنهُمَا الْكِتبَ الْمُسْتَبِينَ * وَهَدَيْنهُمَا الصّرَ طَ الْمُسْتَقِيمَ * وَ تَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْأَخِرِينَ * سَلمٌ عَلَى مُوسَى وَ هرُونَ * إِنَّا كَذَ لِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِينَ * إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ )
تفسير :
همانا بر موسى و هارون نعمت بخشيديم ( نعمت پيامبرى يا نعمتهاى دينى و دنيوى )
و آن دو و قومشان را از اندوهى بزرگى ( و گرفتارى در دست دشمنان و آزار و اذيّت آنان ) نجات داديم .
و آنها را يارى داديم ، پس آنها بودند كه پيروز شدند و بر دشمنان خود بعد از اين كه مغلوب آنها بودند غالب گشتند .
وَ ءَاتَيْنهُمَا . . . : و به آن دو ، كتاب آسمانى روشن و روشنگر عطا كرديم كتابى كه شامل احكام روشن و واضح و بيانكنندهء مجهولات بود .
و هر دو را به راه راست هدايت كرديم راهى كه آنها را به بهشت مىرساند .
وَ تَرَكْنَا عَلَيْهِمَا . . . : و نام نيكى از آن دو در امّتهاى بعدى ( يا در امّت اسلام ) به جاى گذاشتيم كه هرگاه آنها را ياد كنند ستايش نمايند . باقى ماندن نداى توحيد و مبارزهء با شرك از آنها نيز از مصاديق باقى ماندن نام و آوازهء نيك آنان است .