چيزها در نزد انسان سه چيز است : مال و اولاد و جان ، و آن حضرت عُلقهء اين سه را براى خدا از خود رها نمود : مال خود را براى ضعيفان ، و اولاد را براى قربان ، و جان را براى آتش دشمن .
( آيه 85 ) ( إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِى مَاذَا تَعْبُدُونَ )
تفسير :
ياد كن ابراهيم را هنگامى كه به پدرش ( عمويش ) و قوم خود كه بتپرست بودند از روى سرزنش گفت : شما چه چيزى را مىپرستيد .
تبصره : به قول مفسّران و محدّثان و مورّخان ، پدر حضرت ابراهيم عليه السلام مؤمن بوده ، و « آذر » عموى او بتپرست بوده و اطلاق « أب » در لسان عرب بر عمو شايع است ، چنانچه در قضيهء سؤال حضرت يعقوب از اولاد خود قرآن فرموده : قَالُواْ نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ ءَابَآئِكَ إِبْرَ هِيمَ وَ إِسْمعِيلَ وَ إِسْحقَ « 1 » و اسماعيل كه عموى يعقوب بوده به عنوان پدر ياد شده است .
( آيه 86 ) ( أَلِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ )
اعراب و لغت :
إفكاً مفعول تريدون است . و آلهه بدل از آن است .
تفسير
آيا به دروغ و افترا معبودهايى غير از خدا را مىخواهيد و از آنها مراد مىطلبيد .
يا آيا دروغى را كه معبودهايى غير از خدا باشد مىطلبيد .
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 133 .