اعراب و لغت :
فاكهين منصوب و حال از متّقين . عذاب مفعول دوم وقى است . قبل از كلوا « قيل لهم » در تقدير است . هنيئاً صفت موصوف مقدَّر است يعنى « كلوا واشربوا أكلًا و شرباً هنيئاً » و أكلًا و شرباً مفعول مطلق هستند « متّكئين » حال و منصوب ، و سرر جمع سرير به معنى تخت . مصفوفة اسم مفعول به معنى صف كشيده شده و رديف شده .
[ نعمتهاى بهشتى متقين و مؤمنين ]
تفسير :
به يقين پرهيزكاران از كفر و شرك و گناه در باغها و نعمتى فراواناند چه باغها و چه نعمتها كه وصف آن در عقول بشر نگنجد .
در حالى كه از آنچه پروردگارشان به آنها داده برخوردارند و از آن به شادى سخن مىگويند .
و پروردگارشان آنان را از عذاب جهنّم نگاه داشته و حفظ كرده است .
و شايد معنى آيه اين باشد كه : و شادند از اين كه خدا آنان را از عذاب حفظ كرده است .
كُلُواْ وَ اشْرَبُواْ هَنِيَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ : به آنها گفته مىشود : بخوريد و بياشاميد ، گوارا باد شما را به پاداش آنچه در دنيا انجام مىداديد .
اين آيات شريفه دالّ بر اين است كه رسيدن به بهشت و نجات از عذاب جهنّم منوط به دو چيز است : 1 - تقواى از كفر و شرك و معاصى و مناهى ، چنانچه صدر آيهء اوّل آن را اعلام فرموده : إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِى جَنتٍ وَ نَعِيمٍ . 2 - اعمال صالحه ، چنانچه آخر آيه به آن اشاره فرموده كه بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ .
شخصى مىگويد : به حضرت صادق عرض كردم :
گروهى از دوستان شما گناه مىكنند و مىگويند : ما اميدواريم . حضرت فرمود : دروغ مىگويند ، دوستان ما نيستند ، . . . زيرا كسى كه اميد چيزى داشته باشد براى آن عمل مىنمايد و كسى كه از چيزى بترسد از آن فرار مىكند . « 1 »
هامش
( 1 ) . اصول الكافى ، ج 2 ، ص 68 با تلخيص .