( آيه 82 ) ( إِنَّمَآ أَمْرُهُو إِذَآ أَرَادَ شَيًا أَن يَقُولَ لَهُو كُن فَيَكُونُ )
تفسير :
جز اين نيست كه كار و شأن او ( خدا ) اين است هنگامى كه وجود چيزى را بخواهد به او مىگويد باش ، پس مىباشد و هيچ ابزارى در ميان نيست و به مجرد اراده ، بود شده ، گويى به او گفته شده باش ، و او شده است .
تبصره : اين كلام بيان تأثير قدرت خداوند است در آنچه اراده فرمايد بدون امتناع و توقف ، و « كن » اشاره است به سرعت تأثير امر او سبحانه در تكوين اشياء بر سريعترين وجهى كه ممكن باشد نه تكلم به اين كلمه .
( آيه 83 ) ( فَسُبْحنَ الَّذِى بِيَدِهِى مَلَكُوتُ كُلّ شَىْءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ )
تفسير :
پس منزّه است آن كه ملكيت حقيقى و تسلط كامل بر همهء اشياء به دست قدرت اوست و همهء شما انسانها به سوى او و مجازات او بازگردانده مىشويد .
يعنى همهء شما در محضر عدل الهى حاضر و به اعمال و عقايدتان از خير و شرّ و كفر و ايمان جزا داده مىشويد .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 52
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٥٢