تفسير :
محمّد فرستاده و پيامبر خداست ، و كسانى كه همراه اويند - يعنى مؤمنان صادق العقيده و راسخ الايمان - در برابر كفّار نيرومند و سرسخت و در ميان خودشان نرم دل و مهربان اند . آنها را همواره در حال ركوع و سجود مىبينى كه پيوسته فضل و بخشش خداوند و رضايت و خشنودى او را مىطلبند ؛ يعنى در عباداتشان ريا و عجب نيست و به قصد قربت و طلب رضوان الهى آن را انجام مىدهند .
سِيمَاهُمْ فِى وُجُوهِهِم . . . : نشانهء عبادت و خشوع آنها در اثر سجده در رخسارشان پيداست ، اين صفت آنهاست در تورات موسى .
و صفت آنها در انجيل عيسى همانند زرعى است كه خداوند جوانهء آن را از اطرافش برآورده و تقويت كرده تا كلفت و ستبر شده و بر ساقههاى خود ايستاده است . يعنى آن گياه ضعيف به تدريج نشو و نما يابد تا قوى و تناور گردد به طورى كه كشاورزها را به اعجاب وا مىدارد .
خداوند چنين كرده است تا به وسيلهء آنها كافران را به خشم و غيظ آورد .
وجه تمثيل : 1 - بيان حال حضرت رسالت صلى الله عليه و آله و اصحاب اوست ، يعنى چنان كه دانهء مزروع در اوّل حال شاخههاى ضعيف و نحيف از او پيدا مىشود و به تدريج تربيت و رشد مىنمايد تا كه قوى و جسيم مىشود و سبب تعجب زارعان مىگردد ، همچنين حضرت رسالت و اصحاب او در ابتدا در نهايت ضعيف بودند ، بعد از آن به تدريج قوت گرفته تا كه قوت تمام گرفته بر جميع عالميان فائق آمدند و سبب تعجب مردمان شدند .
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَ أَجْرًا عَظِيمَا
خداوند به كسانى كه ايمان آورده و عملهاى شايسته انجام دادهاند آمرزش گناهان و پاداشى بزرگ را وعده داده است .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 465
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٦٥