[ رسوايى ، سرانجام نفاق ]
( آيهء 28 ) ( ذَ لِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُواْ مَآ أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُواْ رِضْوَ نَهُ فَأَحْبَطَ أَعْملَهُمْ )
تفسير :
آن عذاب و قبض روح با آن كيفيت به خاطر آن است كه آنها از آنچه خدا را به خشم مىآورد - چون تحريف تورات و انجيل ، يا كتمان كردن صفات پيامبر خاتم كه در آنها بود ، و كمك و يارى كردن منافقان و مشركان و مخالفان با پيامبر - پيروى كردند و رضايت و خشنودى او را كراهت داشتند ، پس خداوند اعمال خير آنها را حبط و باطل نمود ؛ زيرا قبول عمل ، مشروط به ايمان است كه آنها نداشتند .
تنبيه : ارتكاب محرّمات و معاصى ، موجب سخط و غضب الهى ؛ و پيروى و اطاعت اوامر الهى ، سبب رضاى اوست . آيه اشعار دارد به آن كه كسانى كه كراهت داشته باشند رضوان خدا را و پيروى كنند موجبات سخط و خشم او را ، اعمال خيرشان حبط گردد و به عاقبت سوءِ افعال خود نائل شوند .
( آيهء 29 ) ( أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَن لَّن يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغنَهُمْ )
لغت :
أضغان جمع ضِغن به معنى حقد و كينه است .
تفسير :
بلكه آنان كه در دلهاشان بيمارى نفاق و ضعف ايمان است گمان كردند كه خداوند هرگز كينهها و دشمنىهاى آنها را بيرون نخواهد ريخت و ظاهر نمىكند ( و دست آنها را