[ كافران و خوىهاى حيوانى ]
( آيهء 12 ) ( إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ جَنتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهرُ وَ الَّذِينَ كَفَرُواْ يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعمُ وَ النَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ )
لغت :
تمتّع يعنى بهرهمند شدن . مثوى يعنى اقامتگاه و منزل .
تفسير :
همانا خداوند كسانى را كه به خدا و پيامبر و آنچه او از طرف خدا آورده و قيامت و معاد ايمان آورده و عملهاى شايسته انجام دادهاند در بهشتها و باغها و بوستانهايى كه پر از درخت است و از زير ساختمان و درختان آنها نهرها روان است در مىآورد . و كسانى كه كفر ورزيدهاند از لذّتهاى دنيا بهرهمند مىشوند و مىخورند همان گونه كه چهارپايان مىخورند ، و سرانجام آتش جايگاه آنان است .
يعنى چنانچه انعام حريصاند در خوردن و از عاقبت كار خود كه نحر يا ذبح است غافل اند ، همچنين اين كفّار در مرتعهء دنيا مىچرند و بهره مىبرند و از خاتمهء كار كه عذاب جهنّم است غافل هستند .
تنبيه : از آيهء شريفه مىتوان برداشت كرد كه شخص عاقل متديّن نبايد مانند بهائم همّت خود را بر خوردن و آشاميدن مصروف دارد ؛ بلكه خوردن را به قصد تقويت بدن براى عبادت ، و خوابيدن را به جهت آسايش و استراحت اعضا و جوارح ، براى اقدام به انجام وظايف و اطاعت و همچنين تمام فوايد جسمانى ، و تقويت قواى نفسانى را مقدمه براى رسيدن به كمالات روحانى و درك فيوضات الهى قرار دهد كه در نتيجه از حضيض عالم حيوانيت ترقى نموده به اوج كمالات انسانى قدم گذارده ، انسانى ملكوتى صفات گردد .