وحى و قرآن و دين ( ولايت و امامت على بن ابى طالب عليه السلام ) « 1 » ناخوش داشتند ، پس خداوند عملهاى آنها را از نظر آثار دنيوى و پاداش اخروى حبط و باطل نمود .
( آيهء 10 و 11 ) ( أَفَلَمْ يَسِيرُواْ فِى الْأَرْضِ فَيَنظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لِلْكفِرِينَ أَمْثلُهَا * ذَ لِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ أَنَّ الْكفِرِينَ لَامَوْلَى لَهُمْ )
اعراب و لغت :
فينظروا عطف به يسيروا و مجزوم است . دمّر يعنى نابود كرد .
تفسير :
پس آيا آنان در روى زمين سير نكردند تا شهرهاى عاد و ثمود و غيره را ببينند و بنگرند كه عاقبت و سرانجام كسانى كه پيش از آنها بوده و پيامبران را تكذيب مىكردند چگونه بود ؟ خداوند آنچه را داشتند از نفوس و عائله و اموال ، همه را نابود كرد و البته براى اين كافرانِ ( زمان تو اى پيامبر ) امثال اين عاقبت و عقوبتها خواهد بود .
ذلِكَ بِأَنَّ اللّهَ . . . : آنچه ياد شد از ذليل شدن و عقوبت كافران و نصرت و يارى خدا نسبت به مؤمنان و ثوابهاى آنان به خاطر آن است كه خداوند سرپرست و ياور كسانى است كه ايمان آوردهاند و كافران را سرپرست و ناصر و ياورى نيست .
نكته : آيهء رُدُّواْ إِلَى اللَّهِ مَوْلَلهُمُ الْحَقّ « 2 » مناقض با لَا مَوْلَى لَهُمْ نيست ؛ زيرا مولى در آيهء اوّل به معنى پروردگار عباد و مالك امر ايشان ، و در آيهء ثانيه به معنى ناصر است پس نصرت خداى سبحان مخصوص به مؤمنان مىباشد و كافران را اصلًا از آن نصيبى نباشد .
هامش
( 1 ) . در اين مورد روايتى از حضرت باقر عليه السلام وارد شده است ، به تفسير برهان ذيل همين آيه رجوع شود .
( 2 ) . سورهء يونس ، آيهء 30 .