حَتَّى إِذَا بَلَغَ . . . : دوران شيرخوارگى و كودكى و نوجوانى و جوانى گذشت تا آن گاه كه به كمال نيروى جسمى و عقلى خود و به چهل سالگى رسيد گفت : ( يعنى سزاوار انسان است كه هنگامى كه به اين سن رسيد زبان به دعا گشوده چنين بگويد : ) پروردگارا مرا الهام كن و توفيق ده تا نعمتى را كه بر من و بر پدر و مادرم ارزانى داشتهاى ( نعمت ظاهرى مادى و نعمت معنوى عقل و ايمان ) سپاس گزارم و عمل صالحى را كه تو از آن خوشنود شوى به جا آورم و فرزندانم را براى من صالح گردان .
يا ايشان را براى من خلف صالح و براى خود بندگان خالص گردان تا همهء ايشان پرهيزكار باشند تا باعث آبرومندى من شوند .
إِنِّى تُبْتُ إِلَيْكَ . . . : به درستى كه من توبه و رجوع نمودم به درگاه تو ، و به سوى تو بازگشتم از هر چه غير رضاى تو باشد .
وَ إِنّى مِنَ الْمُسْلِمِينَ : و به درستى كه من از تسليمشدگان فرمان تو هستم .
يادآورى : آيهء شريفه يا در بارهء انسان مؤمن صالح است يا همانطور كه پيشتر گفته شد در آيه آنچه سزاوار انسان مىباشد بيان شده است گرچه بسيارى از انسانها اين طور نيستند .
( آيهء 16 ) ( أُوْللِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ مَا عَمِلُواْ وَ نَتَجَاوَزُ عَن سَيَاتِهِمْ فِى أَصْحبِ الْجَنَّةِ وَعْدَ الصّدْقِ الَّذِى كَانُواْ يُوعَدُونَ )
اعراب :
وعدَ مفعول مطلق براى « وعدهم » مقدَّر . و الذى كانوا . . . همان وعدهاى كه در جملهء قبل ياد شده است .
تفسير :
اينها كه ايمان دارند و اين خواستهها را از پروردگارشان مىخواهند كسانى هستند كه ما از آنان عملهاى بسيار نيكشان را مىپذيريم و از گناهشان در زمرهء اهل بهشت
تفسير روان (فارسى) — صفحة 408
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٠٨