( آيهء 12 ) ( وَ مِن قَبْلِهِ كِتبُ مُوسَى إِمَامًا وَ رَحْمَةً وَ هذَا كِتبٌ مُّصَدّقٌ لّسَانًا عَرَبِيًّا لّيُنذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ وَ بُشْرَى لِلْمُحْسِنِينَ )
اعراب و لغت :
كتاب موسى مبتدا و من قبله خبر آن ، و إماماً و رحمةً حال از كتاب است .
مفعول مصدق در تقدير ، و لساناً عربياً حال از فاعل مصدّق يا از كتاب مىباشد . بشرى مصدر و به معنى مژدهدهنده ، و خبر دوم كتاب مصدق است .
تفسير :
و چگونه مىشود قرآن ، افك و دروغ باشد در حالى كه پيش از آن كتاب آسمانى موسى پيشوا و رحمت جامعه بود و اين ( قرآن ) كتابى است تصديقكنندهء آن به زبان عربى تا انذار كند و بترساند كسانى را كه ستم كردهاند از عذاب الهى و بشارت نجات و بهشت باشد براى نيكوكاران .
تنبيه : در آيهء شريفه اشاراتى است :
1 - كتاب آسمانى پيشواست براى اقتدا نمودن مردمان به آن به عمل كردن به اوامر و نواهى و دستورات هاديهء آن .
2 - قرآن مجيد مصدق كتب آسمانى قبل مىباشد در اصول عقايد دينيه و ارشاد به اوامر الهى .
3 - قرآن مجيد به دو جهتِ عمده نازل گشته : يكى ترساندن كسانى كه ظلم نمايند به نفسهاى خود به سبب سركشى و نافرمانى از عقاب و عذاب الهى تا شايد توبه نمايند ؛ و ديگر بشارت به نيكوكاران به ثواب دائمى و نعيم ابدى .
( آيهء 13 ) ( إِنَّ الَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقمُواْ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَاهُمْ يَحْزَنُونَ )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 405
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٠٥