[ تماميت حجت بر بنىاسرائيل ]
( آيهء 16 ) ( وَ لَقَدْ ءَاتَيْنَا بَنِى إِسْرَ ءِيلَ الْكِتبَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ وَ رَزَقْنهُم مّنَ الطَّيّبتِ وَ فَضَّلْنهُمْ عَلَى الْعلَمِينَ )
تفسير :
و همانا ما بنى اسرائيل را كتاب آسمانى تورات و انجيل و زبور و صحف و حكم ( حكمت و قضاوت و حكومت ) و نبوّت داديم ، و آنها را از چيزهاى پاكيزه چون منّ و سلوى و مائدهء آسمانى روزى كرديم و آنها را بر جهانيان عصر خودشان برترى بخشيديم .
نزد بعضى از مفسّران ، معنى آن است كه بنى اسرائيل را به اعتبار كثرت انبيا در ميان ايشان ، بر جميع مردمان تفضيل داديم . اگرچه امّت حضرت خاتم صلى الله عليه و آله افضل از ايشان اند از حيث آن كه امّت سيّد انبيا و شيعهء اهل بيت او و اولاد آن سرور مىباشند .
( آيهء 17 ) ( وَ ءَاتَيْنهُم بَيّنتٍ مّنَ الْأَمْرِ فَمَا اخْتَلَفُواْ إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيَا بَيْنَهُمْ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِى بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ )
تفسير :
و براى آنها ( بنى اسراييل ) دلايل روشنى از امر دينشان عطا كرديم كه در اصول و فروع آن اجمالى نماند ، پس آنان در دينشان اختلاف نكردند مگر پس از آن كه علم به حقيقت امر به آنان رسيد كه موجب رفع اختلاف بود و اختلاف آنها نبود جز از روى حسد و تعدى و برترىطلبى در ميان خودشان . همانا پروردگار تو ميان آنها در روز قيامت در همهء آنچه در آن اختلاف مىكردند داورى خواهد نمود .
يا اختلاف نورزيدند مگر بعد از علم ايشان به نبوّت حضرت خاتم صلى الله عليه و آله ، پس كتمان