تفسير :
و چون به موعظه و نصيحت و دلايل و حجّت ، به راه راست نمىآيند ، پس در انتظار روزى باش كه آسمان در مقدمهء شروع قيامت دودى آشكار بياورد .
دودى كه همهء مردم را فرا گيرد و گفته شود : اين عذابى دردناك است كه خداى متعال بر ما گماشته است .
و برخى گفتهاند مقصود عذاب دنيوى مانند قحطى و امثال آن است كه براى مردم در زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله پيش آمد . و اين معنى شايد با آيات بعد مناسبتر باشد .
( آيهء 12 - 15 ) ( رَّبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ * أَنَّى لَهُمُ الذّكْرَى وَ قَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ * ثُمَّ تَوَلَّوْاْ عَنْهُ وَ قَالُواْ مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ * إِنَّا كَاشِفُواْ الْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَآلِدُونَ )
لغت و اعراب :
كشف در اين جا به معنى برداشتن و بر طرف كردن است . الذكرى مبتدا و أنّى لهم خبر آن است . قليلًا يعنى « زماناً قليلًا » .
تفسير :
در حالى كه همه مىگويند يا گفتند : پروردگارا اين عذاب را از ما بر طرف ساز كه ما اهل ايمانيم ؛
خداى متعال مىفرمايد : از كجا و چگونه اين عذاب براى آنها تذكّر خواهد بود در حالى كه بر آنها پيامبرى روشن از نظر رسالت و روشنگر نسبت به حقايق بيامد و با آيات و معجزات او متذكر نشدند ؟ !
تفسير روان (فارسى) — صفحة 363
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٦٣