حضرت باقر عليه السلام مىفرمايد : لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ
ولد و فرزندى براى او نخواهد بود كه وارث ملك و سلطنت او شود ، و متولد از چيزى نشده تا از براى او والد و پدرى باشد كه شريك در ربوبيت و ملك او باشد ، و همتايى براى او نيست كه با او در امر سلطنت معارضه نمايد . « 1 »
[ ميل كفار به بازى و سرگرمى ]
( آيهء 83 ) ( فَذَرْهُمْ يَخُوضُواْ وَ يَلْعَبُواْ حَتَّى يُلقُواْ يَوْمَهُمُ الَّذِى يُوعَدُونَ )
تفسير :
پس آنها را رها كن كه در كفر و فسقشان فرو روند و سرگرم بازى با دنياى خود و به دنيا مشغول و مغرور باشند و از هواى نفس خود پيروى كنند تا آن روزشان را كه وعده داده شدهاند ( يعنى روز قيامت را ) ملاقات كنند كه كفّار در آن روز به جزاى اعمال خود خواهند رسيد .
چون بعد از اظهار آيات بينات و حجج واضحات بر حقانيّت پيامبر ، هيچ گونه اثر و نتيجهاى مترتب نگرديد و بر كفر و عناد و لجاج خود افزودند ، مستوجب خذلان و مستحق عذاب جهنّم شدند ، لذا فرمود : واگذار ايشان را تا روز موعود .
[ حاكميت و حضور خدا در جهان ]
( آيهء 84 ) ( وَ هُوَ الَّذِى فِى السَّمَآءِ إِلهٌ وَ فِى الْأَرْضِ إِلهٌ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ )
تفسير :
اوست كه در آسمانها معبود فرشتهها و در زمين معبود جن و انس است - يعنى او سزاوار پرستش است نه غير او - و اوست داراى اتقان صنع و تدبير و دانا به همه چيز ، پس
هامش
( 1 ) . نور الثقلين ، ج 5 ، ص 714 ، ح 77 .