فلانى دوست من بود و مرا به طاعت تو و اطاعت انبياى تو امر مىنمود ، در انجام اوامر ترغيب و از نواهى منزجر مىنمود ، نظر لطف را از او مگير و همچنان كه مرا هدايت نمودى او را به طريق هدايت مستقيم بدار و چنان كه او مرا گرامى داشت او را به كرم عميم خود رحمت فرما .
و چون دو كافر و فاسق با يكديگر دوستى كنند و يكى از آنها پيش از ديگرى بميرد ، گويد : خدايا فلان كس مرا از عبادت و اطاعت تو منع مىكرد و بر فسق و معصيت تحريص مىنمود و مىگفت : ما را به سوى خدا رجوعى نيست ! نظر لطف از او بردار و به انواع عذاب و اصناف عقاب او را معذَّب فرما . « 1 »
[ نعمتهاى بهشتى براى بندگان خدا ]
( آيهء 68 - 70 ) ( يعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَ لَآأَنتُمْ تَحْزَنُونَ * الَّذِينَ ءَامَنُواْ بَايتِنَا وَ كَانُواْ مُسْلِمِينَ * ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ أَنتُمْ وَ أَزْوَ جُكُمْ تُحْبَرُونَ )
لغت :
تحبرون فعل مضارع مجهول ، و مصدر آن « حبر » در اين جا به معنى شاد شدن است .
تفسير :
و به متّقيان خطاب مىشود كه اى بندگان من ، امروز نه ترسى بر شماست و نه اندوهگين مىشويد .
آن كسانى كه ( يا اى كسانى كه ) به آيات و نشانههاى ما ايمان آورده و همواره تسليم فرمان و ارادهء ما بودند ( يا بوديد ) ، شما و همسران مؤمنهء دنيوىتان با سرور تمام و آراستگى كامل و اكرام فراوان به بهشت داخل شويد .
بيان : كلمهء مباركهء « يا عِباد » در اصل « يا عبادى » بوده « ى » حذف شده و كسره دلالت
هامش
( 1 ) . برهان ، ذيل آيهء شريفه ، ح 3 ، با تلخيص و نقل به معنى .