( ابتداكنندگان به بدى و متجاوزان در كيفر ) را دوست ندارد .
در تفسير كشاف از حضرت رسالت صلى الله عليه و آله روايت شده كه :
چون روز قيامت شود ، منادى ندا كند هر كه را بر خدا اجرى هست برخيزد و اجر خود را از او بگيرد . پس گروهى برخيزند و ملائكه به ايشان گويند : شما را بر خدا چه اجرى هست ؟ گويند : ما گروهى هستيم كه عفو نموديم از كسانى كه به ما ظلم كردند . پس به ايشان گويند : به اذن خدا داخل بهشت شويد . « 1 » ( آيهء 41 و 42 ) ( وَ لَمَنِ انتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُوْللِكَ مَا عَلَيْهِم مّن سَبِيلٍ * إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فِى الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقّ أُوْللِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ )
لغت :
بغى كه مصدر « يبغون » مىباشد در اين جا به معنى ستم كردن است .
تفسير :
و به يقين كسانى كه پس از مظلوم شدنشان انتقام بگيرند ( و عفو نكنند ) هرگز از نظر عقل و شرع راهى بر تعدى و تجاوز به آنها نيست . يا ايشان را در انتقامگيرى گناهى نيست .
إِنَّمَا السَّبِيلُ . . . : جز اين نيست كه راه مجازات و كيفر و عتاب و عقاب بر كسانى باز است كه به مردم ستم مىكنند و در زمين به ناحق سلطه و فساد مىجويند . اينها عذابى دردناك خواهند داشت .
( آيهء 43 ) ( وَ لَمَن صَبَرَ وَ غَفَرَ إِنَّ ذَ لِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ )
هامش
( 1 ) . كشاف ، ج 4 ، ص 229 .