تفسير :
و اين صفتِ پاسخ بدى را به نيكى دادن ، جز به كسانى كه صبر ورزيدهاند و خود را از انتقامگيرى از ديگران منع كرده و كظم غيظ را شعار خود ساختهاند القا و اعطا نمىشود .
يا جز به كسانى كه سهم بزرگى از كمالات انسانى ( ايمان كامل ، عقل و رأى و حكمت و غيره ) دارند داده نمىشود .
[ استعاذه ، و دفع وسوسه ]
( آيه 36 ) ( وَ إِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُو هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ )
لغت :
نزغ به معنى وسوسه است . و ينزغنّك . . . يعنى وسوسهاى بر تو وارد شود .
تفسير :
و اگر وسوسهاى از جانب شيطان تو را تحريك مىكند كه به وظيفهء خود عمل نكنى پس از شرّ او به خدا پناه ببر ؛ زيرا كه او شنوا و داناست .
بيان : استعاذه به معنى پناه بردن به خداست و تمام نشود مگر به امورى :
1 - آن كه بنده ، خود را عاجز داند از جلب منافع دينى و دنيايى و دفع مضارّ آخرتى و دنيايى .
2 - آن كه بداند خداى تعالى قادر است بر رساندن منافع و دفع مضار .
3 - از اين علم در قلب او حالت انكسار و خضوع پيدا شود و از خدا قلباً بخواهد كه او را از آفات و شرور و وسوسههاى شيطانى حفظ فرمايد ، آنگاه به زبان هم بگويد : أعوذ باللَّه به خدا پناه مىبرم كه در اين صورت استعاذهء او واقعيت دارد .
( آيه 37 ) ( وَ مِنْ ءَايتِهِ الَّيْلُ وَ النَّهَارُ وَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ لَاتَسْجُدُواْ لِلشَّمْسِ وَ لَالِلْقَمَرِ وَ اسْجُدُواْ لِلَّهِ الَّذِى خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ )