( آيه 17 و 18 ) ( وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنهُمْ فَاسْتَحَبُّواْ الْعَمَى عَلَى الْهُدَى فَأَخَذَتْهُمْ صعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ * وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ كَانُواْ يَتَّقُونَ )
لغت :
استحباب در اين جا به معنى اختيار كردن و ترجيح دادن است . هون به معنى خوارى و ذلّت و مقصود عذاب ذلّتآور است يعنى قبل از الهون « ذى » به معنى صاحب در تقدير است .
تفسير :
و اما ثمود يعنى قوم حضرت صالح عليه السلام را راهنمايى كرديم ؛ ولى آنها كوردلى را بر هدايت ترجيح دادند ، پس آنها را به كيفر كفر و گناهانى كه كسب مىكردند صاعقهء عذاب ذلّتآور و خفتبار فرا گرفت كه به يك لحظه همه هلاك شدند .
وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ كَانُواْ يَتَّقُونَ : و كسانى را كه ايمان آورده و همواره تقوا را مراعات مىكردند نجات بخشيديم .
تبصره : آيهء شريفه دليل است بر بطلان قول مجبّره ؛ زيرا حق تعالى مىفرمايد : هدايت نموديم ايشان را . يعنى آنچه تعلق به ما داشت از قدرت و تمكين و عقل و بيان ادلّه و حجّتهاى بيّن و روشن و ساير الطاف ، به قوم ثمود عطا فرموديم ، و با وجود اين ، كفر را بر ايمان و ضلالت را بر هدايت اختيار كردند ، پس روشن است كه بندگان در افعال و اعمالشان مختارند و ثواب و عقاب ، مترتّب بر آنها مىگردد .
( آيه 19 ) ( وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْدَآءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 254
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٥٤