تفسير :
چون كفّار با كثرت آيات واضحه و دلايل روشن در مقام جدال و عناد بودند ، لذا به عنوان تهديد بر سبيل تعجّب فرمايد : آيا به سوى كسانى كه در آيات و نشانههاى توحيد و معجزات پيامبر و آيات قرآن مجادله و ستيزه مىكنند ننگريستى و نديدى كه چگونه و به كجا از دلايل روشن و تصديق به آنها بازگردانده مىشوند ؟
همان كسانى كه اين كتاب و آنچه را از كتابهاى آسمانى يا احكام و شرايع كه ما پيامبران خود را براى ابلاغ آنها فرستادهايم تكذيب و انكار كردند ، پس به زودى خواهند دانست كه عاقبت تكذيب و ايمان نياوردن چيست .
إِذِ الْأَغْللُ . . . : آنگاه كه غلها و زنجيرها در گردنهايشان به شدّت بسته شده ، كشيده شوند در ميان آب جوشان ، سپس در آتش انداخته شوند يا وجودشان مملوّ و پر از آتش مىشود .
( آيه 73 و 74 ) ( ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تُشْرِكُونَ * مِن دُونِ اللَّهِ قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا بَل لَّمْ نَكُن نَّدْعُواْ مِن قَبْلُ شَيًاكَذَ لِكَ يُضِلُّ اللَّهُ الْكفِرِينَ )
اعراب و لغت :
أيْن خبر ما ست و معنى استفهام دارد . ضلّوا عنّا يعنى گم شدهاند .
تفسير :
سپس به آنها گفته شود - يعنى فرشتگان به آنها گويند - : كجايند آنها كه شما آنها را شريك خدا قرار مىداديد و آنها را به جاى خداوند پرستش مىكرديد ؟
در جواب گويند : آنها از ما گم شدهاند ، ما هرگز پيش از اين چيزى را نمىخوانديم و
تفسير روان (فارسى) — صفحة 237
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٣٧