نمىپرستيديم ( يعنى اكنون براى ما روشن شده كه آنها چيزى كه براى ما نفعى داشته باشند و يا ضررى را دفع كنند نبودهاند و در حقيقت چيزى نبودهاند و ما آنها را چيزى پنداشته بوديم ) .
يا به دروغ منكر مشرك بودن خود مىشوند و مىگويند : ما غير خدا را نمىپرستيديم !
اين گونه خداوند كافران را در گمراهى خود ( كه خود به سوء اختيار خود در آن افتادهاند ) وا مىگذارد .
( آيه 75 و 76 ) ( ذَ لِكُم بِمَا كُنتُمْ تَفْرَحُونَ فِى الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقّ وَ بِمَا كُنتُمْ تَمْرَحُونَ * ادْخُلُواْ أَبْوَ بَ جَهَنَّمَخلِدِينَ فِيهَا فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبّرِينَ )
لغت :
مصدر تمرحون مرح به معنى خوشحالى به چيز باطل است ، و اما فرح ممكن است به حق هم باشد از اين رو در آيهء شريفه فرح مقيد به غير الحق شده است .
تفسير :
اين عذاب به سبب آن است كه در روى زمين به ناحق ( به عبادت و پرستش بتها و تكذيب پيامبران و طغيان و نافرمانى ) خوشحال و فرحناك بوديد و شادى مىكرديد و نيز به خاطر اين كه با گناه سرمستى مىكرديد .
محدّث نورى رحمه الله در كتاب مستدرك از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت كرده كه فرمود :
أربعة فى الذنب شرٌّ من الذنب : الاستحقار و الافتخار و الاستبشار والإصرار . « 1 »
چهار چيز است در گناه كه بدتر از خود گناه باشد : 1 - كوچك شمردن گناه 2 - افتخار كردن به آن . 3 - خوشحالى كردن به آن . 4 - اصرار نمودن به آن .
هامش
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، كتاب الجهاد ، باب 48 ، ح 5 .