تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير روان (فارسى) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
لغت : مردّ مصدر ميمى به معنى بازگشت است . تفسير : مسلَّماً آنچه مرا به سوى آن مىخوانيد ( عبادت إله پندارى خود ) آن را دعوتى در دنيا و آخرت نيست و كسى را با كلام خود و يا فرستادن رسولى يا كتابى فرا نخوانده است . يا إله پندارى شما سزاوار ادّعاى الوهيت و دعوت مردم به عبادت خود نيست . و بازگشت ما به سوى خداست و هر كدام از ما در قيامت به جزا و سزاى اعتقادات و اعمال خوب و بد خود خواهد رسيد و مسرفان و تجاوزكنندگان از حد بندگى به سبب شرك و نافرمانىشان آنها ملازم آتش جهنّم خواهند بود . ( آيه 44 ) ( فَسَتَذْكُرُونَ مَآ أَقُولُ لَكُمْ وَ أُفَوّضُ أَمْرِى إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرُم بِالْعِبَادِ ) تفسير : مؤمن آل فرعون بار ديگر قوم خود را نصيحت و تهديد كرد و گفت : پس به زودى راستى و درستى آنچه را به شما مىگويم در وقت نزول عذاب و در جهان ديگر متذكر خواهيد شد و من كار خود را به خدا مىسپارم و بر او توكّل مىكنم و به لطف او اعتماد مىنمايم و از شما و دشمنى شما باك ندارم ؛ زيرا خداوند به بندگان خود و اعمال آنها از طاعت و معصيت بينا و عالم است . ( آيه 45 ) ( فَوَقَلهُ اللَّهُ سَيَاتِ مَا مَكَرُواْ وَ حَاقَ بَالِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذَابِ )