( آيه 31 ) ( مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَ عَادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذِينَ مِنم بَعْدِهِمْ وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لّلْعِبَادِ )
لغت :
دأب به معنى عادت است ؛ اما در اين جا شايد به معنى واقعه باشد .
تفسير :
از مثل روشى يا واقعهاى كه دربارهء قوم نوح و ملت عاد و ثمود و آنها كه پس از آنان بودند به كار رفت و اتفاق افتاد آن اهلاك دسته جمعى ناگهانى بود و خداوند هرگز قصد ستم بر بندگانش را ندارد ؛ بلكه اين مردم هستند كه بعد از اتمام حجّت ، حق و دين حق را نمىپذيرند و استحقاق عذاب پيدا مىكنند ، پس شما ايمان بياوريد تا مانند آنها عذاب نشويد .
( آيه 32 ) ( وَ يقَوْمِ إِنّى أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِ )
لغت :
تنادِ در اصل تنادى بوده و آن مصدر از باب تفاعل است ؛ يعنى روزى كه يكديگر را ندا مىكنند .
تفسير :
مؤمن آل فرعون - طبق آنچه در آيات گذشته بيان شد - سه بار قوم خود را با سه بيان نصيحت كرد و اين بار چهارم آن است كه گفت : و اى قوم من ، همانا من بر شما از روز تنادى
تفسير روان (فارسى) — صفحة 211
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢١١