لغت :
ذلك اشاره است به عذابى كه در آيهء قبل ياد شد . بيّنات جمع بيّنه به معنى دليل روشن است .
تفسير :
آن عذاب شدن آنها به اين خاطر بود كه پيامبرانشان بر آنها همواره دلايل روشن توحيد و نبوّت خود را مىآوردند ؛ ولى آنها كفر ورزيدند و انكار كردند .
پس خداوند ، آنها را به عذاب گرفت . همانا او قوى و مقتدر و سختكيفر است ، دمار از مشركان و معاندان برآورد و آنها را مايهء عبرت جهانيان قرار داد .
تذكّره : آيهء شريفه تهديد عظيمى است نسبت به ياغيان فرمان الهى و متمردان از اوامر او كه بينديشند و بدانند كه سركشى ، عاقبت خير ندارد و سرانجام مخالفت با خدا ، عقاب شديد است چنانچه گزارشات امم سابقه به اين دلالت دارد .
حضرت امير المؤمنين عليه السلام براى عبرت گرفتن فرمايد :
أيْنَ الْفَرَاعِنَةُ وَأبْنَاءُ الْفَرَاعِنَة ؟ ايْنَ الْعَمَالِقَةُ وَأبْنَاءُ الْعَمَالِقَة ؟ أيْنَ أصْحَابُ مَدَائِنِ الرَّسِّ ؟ أيْنَ الَّذينَ قَتَلُوا النَّبِيّينَ وأطْفَؤُوا سُنَنَ الْمُرْسَلينَ ، وَأحْيوا سُنَنَ الْجَبّارينَ ؟ ! « 1 »
كجا هستند فرعونها و پسرانشان ( كه پادشاه مصر بودند ) ؟ كجا هستند عمالقه و فرزندان ايشان ( كه پادشاه حجاز بودند ) ؟ كجا هستند اصحاب شهرهاى رس ( كه بتپرست بودند ) ؟ كجايند آنان كه پيغمبران را كشتند و چراغهاى هدايت را فرو نشاندند و طريقههاى ستمكنندگان را زنده كردند ؟ !
( آيه 23 و 24 ) ( وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بَايتِنَا وَ سُلْطنٍ مُّبِينٍ * إِلَى فِرْعَوْنَ وَهمنَ وَ قرُونَ فَقَالُواْ سحِرٌكَذَّابٌ
هامش
( 1 ) . نهج البلاغة ، ترجمهء فيض الاسلام ، ص 594 در برخى نسخهها عمالقه بر فراعنه مقدم است .