ننموده ، به ظن فاسد خود به جملهء « لو أنّ اللَّه هدانى » گويا شود ؛ لهذا در رد قول او فرمايد :
بله آيات و نشانههاى من توسط پيامبر و قرآن و حجج الهى به سراغ تو آمد ، امّا تو تكذيب و انكار كردى و تكبر ورزيدى و حق را نپذيرفتى و كفر را بر ايمان و ضلالت را بر هدايت اختيار كردى و از كافران بودى .
[ كيفر متكبران و پاداش پرهيزكاران ]
( آيه 60 ) ( وَ يَوْمَ الْقِيمَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُم مُّسْوَدَّةٌ أَلَيْسَ فِى جَهَنَّمَ مَثْوًى لّلْمُتَكَبّرِينَ )
اعراب :
وجوههم مسودَّه مبتدا و خبر است ، و جملهء حال است از الذين . . .
تفسير :
و روز قيامت كسانى را كه بر خداوند دروغ بستهاند و گفتهاند : او فرزند يا شريك دارد ! و يا مانند اين نسبتهاى دروغ را به او دادهاند مىبينى در حالى كه صورتهاشان سياه باشد يا در حالى كه روسياه و بىآبرو باشند . آيا در جهنّم جايگاهى براى متكبران كه به خاطر تكبر به خدا و رسول او را اطاعت نكردند نيست ؟ ! ( استفهام تقريرى است يعنى البته كه هست ) .
عيّاشى روايت نموده از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود : هر كس حديثى را به ما نسبت دهد ، اگر در آن صادق باشد پس مصدِّق قول خدا و رسول است ؛ و اگر كاذب باشد پس به خدا و رسول افترا زده است ؛ زيرا ما حديثى را كه بيان مىكنيم نمىگوييم : قال فلان و فلان . بلكه مىگوييم : « قال اللَّه و قال رسول اللَّه » ، پس اين آيه را تلاوت فرمود : وَ يَوْمَ الْقِيمَةِ . . . بعد از آن « خثيمه » راوى حديث به هر دو گوش خود اشاره كرد و گفت : اين هر دو گوش من كر باد اگر اين حديث را از آن حضرت نشنيده باشم ! « 1 »
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 4 ، ص 505 .