وَ إِن تَشْكُرُواْ . . . : و اگر شكر گزاريد آن را براى شما مىپسندد ؛ زيرا سپاسگزارى شما سبب مزيد نعمتهاى دنيوى و زيادتى اجر اخروى شما گردد .
وَ لَاتَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ثُمَّ إِلَى رَبّكُم مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ : و هيچ گنهكارى بار گناه ديگرى را بر نمىدارد ؛ بلكه هر كس جزاى عمل خود را مىبيند . سپس بازگشت شما به سوى پروردگارتان است ، پس شما را به آنچه انجام مىداديد و جزاى آن آگاه خواهد ساخت .
إِنَّهُ عَلِيمُ بِذَاتِ الصُّدُورِ : او به آنچه در ميان سينههاست از تصوّرات و تصديقات و صفات روحى و اسرار مخفيه داناست .
تبصره : در آيهء شريفه دلالاتى است :
1 - بىنيازى خداوند از ايمان و شكر بندگان .
2 - عدم رضايت و ارادهء كفرنسبت به بندگان ؛ زيرا اراده فرع رضايت است و آيه دالّ است بر عدم رضاى او به كفر بندگان .
3 - شكر نعمت موجب رضاى خداوند و مزيد نعمت است و سود سپاسدارى به بندگان برمىگردد .
4 - اخبار به آن كه وزر و و بال هيچ كس بر ديگرى تحميل نشود و هر كس گرو عمل خود باشد .
5 - اثبات معاد و بازگشت بندگان به قيامت و پاداش يافتن به جزاى اعمال از خير و شرّو طاعت و معصيت .
6 - دانا بودن خداى تعالى به آنچه در سينهها مخفى و مستور است .
( آيه 8 ) ( وَ إِذَا مَسَّ الْإِنسنَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُو مُنِيبًا إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُو نِعْمَةً مّنْهُ نَسِىَ مَا كَانَ يَدْعُواْ إِلَيْهِ مِن قَبْلُوَ جَعَلَ لِلَّهِ أَندَادًا لّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِى قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحبِ النَّارِ )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 143
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٤٣