تفسير :
در اين آيهء كريمه براى آگاه كردن بر نفى احتياج او به شريك مىفرمايد : خداى به حق آن ذاتى است كه آسمانها و زمين را به حق و براى هدفى و الا و غرضى حكيمانه آفريد ( و در آفرينش آنها آثار قدرت و حكمت او آشكار است و با تدبّر و تفكّر در آنها معرفت به وحدانيت و علم و حكمت او پيدا مىشود ) .
همواره شب را به تدريج به تناسب فصول و ايام و اقاليم و منطقهها به روز مىپيچد و روز را به شب مىپيچد و خورشيد و ماه را در تحت ارادهء خود به نفع بندگانش مسخر نموده هر يك در سير مستقيم يا دايرهاى خود تا مدّتى معين كه قيام قيامت است در جريان است .
آگاه باش كه اوست مقتدر شكستناپذير و بسيار آمرزنده .
( آيه 6 ) ( خَلَقَكُم مّن نَّفْسٍ وَ حِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَ أَنزَلَ لَكُم مّنَ الْأَنْعمِ ثَمنِيَةَ أَزْوَ جٍ يَخْلُقُكُمْ فِى بُطُونِ أُمَّهتِكُمْ خَلْقًا مّنم بَعْدِ خَلْقٍ فِى ظُلُمتٍ ثَلثٍ ذَ لِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لَآإِلهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ )
لغت و اعراب :
أزواج در اين جا به معنى اقسام است . ذلكم مبتدا و ربكم خبر آن است ، و له الملك هم خبر دوم آن است .
تفسير :
همهء شما را از يك فرد انسانى ( جدّ اعلايتان آدم ) بيافريد ، سپس در كيفيت آفرينشتان همسر او حوّا را از نوع او خلق كرد و با ازدواج آنها بنى نوع بشر وجود يافت .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 141
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٤١